Beste Reader,
Als kind kwam ik vaak aan de Costa Brava. Johan, mijn partner, ook. Mijn vader is van De Panne en ik bracht er bijna al mijn schoolvakanties door, behalve de weken waarin we naar Spanje gingen. Ik ben dus echt een kind van de zee.
Later kocht Johan een typische Provençaalse villa in Zuid-Frankrijk, op wandelafstand van Varages, het dorp dat bekendstaat om zijn porselein. Op een boogscheut van Brignoles, waar George Clooney zijn Zuid-Franse optrekje heeft. We hielden van die omgeving: de bergen, de kleine dorpen, de marktjes en dat zuiderse leven.
Alleen waren de winters er minder zuiders dan veel mensen denken. De villa lag op ongeveer 600 meter hoogte en op zo’n 50 minuten van de kust.
Op een goede winterdag begon je om tien uur ’s morgens met het ijs van de autoruiten te halen. Winterjas aan. Tussen elf en drie kon je dan op een beschutte plek heerlijk in de zon zitten, soms zelfs in een T-shirt. Daarna ging de winterjas gewoon weer aan.
Toen we zelf een huis in Spanje wilden kopen, wisten we dus één ding zeker: we wilden ook in januari en februari buiten kunnen leven. Niet alleen tijdens de warmste uren van de dag. En daarvoor moet je verder naar het zuidoosten van Spanje.
Qua natuur en sfeer leek de Costa Blanca voor ons het meest op de Costa Brava en de Provence. Daarom dachten we eerst een huis te kopen in Altea. Bergen achter je, de zee voor je, mooie baaien en sfeervolle dorpjes. Het plaatje klopte.
Toch verloren we uiteindelijk ons hart aan Cabo de Palos, aan de Costa Cálida. Een klein vissersdorp met een jachthaven, winkels, restaurants en vooral die gemoedelijkheid die ons het gevoel van vroeger teruggaf. Bovendien liggen de prijzen er nog lager dan in Altea of aan de Costa Brava.
Aan de Costa Brava was het waarschijnlijk een villa tegen een berg geworden, met in de verte zicht op zee. Prachtig, zeker. Maar voor mij is de nabijheid van water belangrijker dan zeezicht alleen. Ik wil niet telkens in de auto stappen om echt aan het water te zijn.
Nu wonen we in een dorpshuis met een groot terras en een kleine tuin. Misschien minder spectaculair op een vastgoedfoto, maar het past veel beter bij hoe wij vandaag willen leven. De zee, de jachthaven, de winkels en de restaurants liggen allemaal op wandelafstand.
Wanneer ik ’s morgens langs de haven slenter en de vissers hun vangst zie uitladen of aan hun netten zie werken, prijs ik mezelf nog altijd gelukkig. De vissers op pensioen kijken ondertussen toe. Waarschijnlijk om te controleren of het allemaal nog wel goed gebeurt.
Daar hoor je de masten tikken, ruik je de zee en sta je midden in het dorpsleven. Op zo’n moment denk ik telkens opnieuw: ik zou nergens anders willen zijn.
La vida es bella.
Mijn gedacht? De moraal van het verhaal. We hebben onze (vakantie)herinneringen aan de Costa Brava en Zuid-Frankrijk niet letterlijk proberen na te bouwen. We hebben het gevoel van toen vertaald naar wat vandaag bij ons past.
Dat is ook wat wij voor onze klanten doen. Niet alleen zoeken naar een mooi huis, maar eerst begrijpen hoe jij straks in Spanje wilt leven. Wil je een weids uitzicht of wil je alles op wandelafstand? Rust tegen een berg of leven rond een haven? Een grote villa of liever een kleiner huis op de juiste plek?
Het antwoord is voor iedereen anders. De juiste woning begint daarom niet bij het aantal slaapkamers, maar bij het leven dat je er wilt leiden.
Zonnige groeten,
Marleen en het Azull team
PS Meer weten over wie we zijn en hoe we werken? Je leest het op onze website bij Over ons.
PSS Zondag 16 en 23 augustus geen live omdat Marleen op vakantie is. We hebben wel een verrassing voor je om 12u dus hou onze Instagram pagina in het oog.
PPS Op zoek naar een huis in Spanje maar je weet niet waar te zoeken? Mail marleen@azull.info
PSS Mijn Gedacht van vorige week gemist? Je leest het hier
Marleen De Vijt
Managing Partner Azull
Licensed Real Estate Expert
+32 3 332 00 24 / +31 85 888 26 55
www.azull.info
